62 733 19 99, +48 601 845 642

  • Čeština
  • Slovenčina
  • Polski
  • Deutsch

Porady

KORA SOSNOWA W OGRODZIE

Dziś kora kojarzy się bardziej z ogrodem niż z lasem. Jest dekoracyjną ściółką, substancją organiczną poprawiającą właściwości fizyczne gleby, naturalnym nawozem. Przed zastosowaniem trzeba ją jednak przekompostować i nawieźć azotem.

Ściółkę z kory stosuje się przede wszystkim pod drzewa i krzewy iglaste, owocowe, róże, wrzosy, różaneczniki, azalie. Ściółkowanie roślin korą polega na rozsypywaniu kilkucentymetrowej warstwy (4-8 cm) wokół roślin oraz w międzyrzędziach. Należy zwrócić uwagę, aby kora nie dotykała roślin ze względu na możliwość gnicia podstawy łodyg. Taka ściółka spełnia wiele ważnych funkcji:

–  ogranicza rozwój chwastów,

–  zmniejsza różnicę temperatury podłoża między dniem i nocą,

–  zapobiega przesuszaniu podłoża,

–  wzbogaca glebę w próchnicę.

Przez zapobieganie rozsiewaniu się chwastów i długo utrzymujący się świeży wygląd, stosowanie kory ma również walor dekoracyjny. Natomiast właściwości termiczne i higroskopijne kory mają podstawowe znaczenie przy uprawie gatunków wrażliwych na przesuszanie, płytko korzeniących się, takich jak wrzosy, wrzośce, rododendrony i azalie. Dodatkowo, wymienione tutaj grupy roślin zyskują w ściółce z kory sprzymierzeńca w utrzymaniu odpowiednio niskiego, kwaśnego odczynu gleby, niezbędnego dla ich prawidłowego wzrostu i rozwoju.

Dodatek kory drobnej poprawia także strukturę gleby. Gleby lekkie-piaszczyste po nawożeniu korą stają się bardziej zwięzłe, przez co lepiej zatrzymują wodę i składniki mineralne. Dodatek kory do gleb ciężkich sprawia, że stają się one bardziej pulchne i przewiewne. To bardzo istotne, bo korzenie muszą oddychać, a w glebie zwięzłej , bez struktury gruzełkowe, wymiana gazowa jest utrudniona i rośliny gorzej się rozwijają. Poza tym gleba taka trudno uwadnia się podczas podlewania. Nawożenia korą nie należy traktować jako dostarczania źródła składników mineralnych, gdyż substancja organiczna kory ulega mineralizacji i rozkładowi bardzo powoli.

Jest jeszcze jeden bardzo ważny atut przemawiający za stosowaniem kory sosnowej. Jej dodatek w glebie chroni rośliny przed fytoftorozą, groźną chorobą grzybową, która coraz częściej dotyka rośliny w ogrodzie. Z badań prowadzonych w Europie i USA wynika, że torf, stosowany powszechnie w uprawie pojemnikowej, sprzyja rozwojowi grzyba z rodzaju Phytophtora. Z kolei prawidłowo kompostowana kora sosonowa posiada właściwości hamujące rozwój tego grzyba i innych patogenów odglebowych.

Rośliny wymagające podłoża o odczynie kwaśnym, takie jak rododendrony, azalie pierisy, wrzosy i wrzośce, magnolie, hortensje oraz wiele drzew i krzewów iglastych, sadzimy zazwyczaj w glebę wymieszaną z tofem wysokim o pH = 3,5 – 4,5. Dla zdrowia tych roślin warto oprócz tortu dodać też przekompostowaną drobną korę sosnową , gdyż takie podłoże hamuje rozwój patogenu.

Do stosowania w ogrodzie nadaje się tylko kora z drzew iglastych: sosnowa i świerkowa.

Kora ogrodowa świeża ma ładny kolor i dobrze prezentuje się w ogrodzie, jednak lepsze właściwości ma kora sosnowa przekompostowana. Kompostowanie polega na wypłukiwaniu ze świeżej kory substancji chemicznych, które mogłyby zaszkodzić roślinom (garbniki itp.) i dostarczeniu mikroorganizmom takiej ilości azotu, aby nie musiały pobierać tego pierwiastka z gleby.

Proces kompostowania trwa od 2 do 3 miesięcy. Korę układa się w pryzmę. Kilkakrotne przerobienie pryzmy, polegające na przemieszaniu warstw i jej obfitym zraszaniu, pozwoli na uzyskanie kory idealnie nadającej się do użyźniania podłoża w ogrodzie.

W wyniku procesów mineralizacji kory, jej warstwa po kilku latach robi się coraz cieńsza i należy ją uzupełnić.
W dużych ogrodach, gdzie powierzchnie rabat są znaczne, opłaca się zamiast kory workowanej zamówić korę luzem z dowozem na miejsce. Jeśli jest to ilość zbyt duża na jeden ogród, można podzielić się z sąsiadem…

Newsletter